Celowanie teodolitu

Sprawdzenie teodolitu – geodezja. Dziś wpis do bólu praktyczny. Teorii będzie dosłownie pięć zdań. Opiszemy najważniejszą procedurę ustawczą teodolitu , bez znajomości której. NaleŜy odłączyć górną część teodolitu od spodarki i. PoniewaŜ są to warunki osiowe instrumentu, naleŜy dokładnie poznać kilka zasadniczych elementów osiowych teodolitu.

Układ osiowy teodolitu. Nie celować bezpośrednio instrumentem na słońce. Celowanie instrumentem na słońce moŜe spowodować powaŜne uszkodzenie wzroku, jak równieŜ uszkodzić instrument.

Aby uniknąć tego problemu naleŜy uŜywać filtrów słonecznych. Ustawienie instrumentu na statywie. Jeśli to moŜliwe naleŜy ustawiać instrument . Teodolit jest przyrządem służącym do pomiaru kątów poziomych jak i. W obecnie produkowanych teodolitach stosuje się kodowe koła szklane, co umożliwia automatyczny odczyt i zapis wyniku pomiaru.

W pracach opisowych najczęstszym błędem było zbyt ogólnikowe nazywanie operacji np. Każdy kąt pomiędzy dwoma kierunkami na stanowisku pomiarowym mierzy się niezależnie. Celujemy na cel po lewej stronie, a następnie po prawej.

Powtarzamy czynności w drugim położeniu lunety teodolitu. Metoda kierunkowa polega na celowaniu do kolejnych punktów. Zasada pomiaru kąta poziomego przy pomocy teodolitu sprowadza się do zrzutowania rzeczywistych ramion kąta (kierunków) na płaszczyznę poziomą. Funkcję płaszczyzny poziomej pełni płaszczyzna limbusa teodolitu , ustawiona w. Służą do tego wmontowane w alidadę dwie śruby zaciskowe oraz dwie leniwki – oddzielne do regulacji ruchu poziomego alidady względem osi pionowej teodolitu i oddzielne do regulacji ruchu lunety w pionie. Luneta jest układem optycznym (rys.

0a) umożliwiającym celowanie do kolejnych punktów pomiarowych. Stosowana głównie w kopalniach, w ciągach poligonowych w osnowie pomiarowej i szczegółowej oraz przy pomiarach mało dokładnymi teodolitami. Istotną zaletą metody, jest. Każdy teodolit powinien spełniać określone warunki. Mimośród kręgu poziomego Hz występuje wtedy, kiedy jego środek geometryczny nie leży na osi pionowej teodolitu J-J (rys.

1). Przybliżona równość wartości tych błędów uwarunkowana jest błędami czynności pomiarowych, tj. Przy pomiarze kąta poziomego mogą występować błędy centrowania osi teodolitu nad wierzchołkiem kąta oraz osi sygnałów nad punktami wyznaczającymi kierunki ramion mierzonego kąta.

Błędy te zależą od rodzaju sygnałów oraz przyrządów używanych do centrowania. W przypadku pomiaru kątów o krótkich . Dokładność pomiaru kierunku: – I klasa – teodolity o najwyższej dokładności – błąd średni pomiaru 7”, – II klasa – teodolity o wysokiej dokładności pomiaru – błąd średni pomiaru 2”, – III klasa. FET 5TO KLASYCZNY TEODOLIT OPTYCZNY DO POMIARU KATÓW PIONOWYCH I POZIOMYCH Wysokiej jakości luneta o dwudziestokrotnym powiększeniu zapewnia komfort pracy. Precyzyjne celowanie odbywa się już patrząc przez okular lunety.

Libella niwelacyjna jest dodatkowym atutem teodolitu FET 500. Najistotniejszym elementem takiego pionownika jest pryzmat (porro, pentagonalny lub dachowy) umożliwiający obserwację w dół, dokładnie w przedłużeniu osi pionowej teodolitu. Celowanie w dół, co ciekawe, odbywa się przez drążoną śrubę łączącą teodolit ze statywem.

Kółko celownicze widoczne w. Ergonomicznie usytuowane pokrętło umożliwia obsługę bez odrywania oka od okularu. Pion optyczny o trzykrotnym powiększeniu . LABORATORIUM FIZYKI ŚRODOWISKA. Rysunek 1: Teodolit elektroniczny i statyw.

Wprowadzenie do ćwiczenia.